Τι είναι το AIDS (έητζ);
AIDS σημαίνει Acquired Immune Deficiency Syndrome δηλαδή Σύνδρομο της Επίκτητης Ανοσοανεπάρκειας και προκαλείται από τον ιό της Ανθρώπινης Ανοσοανεπάρκειας (HIV)

Οι ονομασίες HIV και AIDS μπορεί να συγχέονται γιατί και οι δύο αυτοί όροι περιγράφουν την ίδια νόσο. Σκεφτείτε το AIDS σαν μια προχωρημένη HIV νόσο. Ο ιός HIV προκαλεί AIDS μολύνοντας και σκοτώνοντας έναν τύπο κυττάρων που ονομάζονται helper T cells, που είναι απαραίτητα για τη σωστή ανοσολογική απόκριση σε μολυσματικούς παράγοντες. Η αργή αλλά συνεχής απώλεια αυτών των κυττάρων αφήνει το σώμα αδύναμο να αμυνθεί ενάντια σε έναν μακρύ κατάλογο βακτηρίων και ιών, και είναι η μόλυνση με αυτούς τους ευκαιριακούς παράγοντες που σκοτώνει τελικά τον ασθενή. Ένα άτομο με AIDS έχει ένα ανοσοποιητικό σύστημα τόσο αποδυναμωμένο από τη δράση του HIV, που συνήθως αρρωσταίνει από μία ή περισσότερες ευκαιριακές λοιμώξεις, όπως πνευμονία (PCP) ή Σάρκωμα Καπόζι (KS), Σύνδρομο Απίσχνασης (απώλεια βάρους), βλάβες στη μνήμη, ή καρκίνους. Αν κάποιο άτομο με HIV διαγνωσθεί με κάποιες από αυτές τις ευκαιριακές λοιμώξεις (ακόμα και αν τα CD4+ λεμφοκύτταρα είναι πάνω από 200), τότε λέμε ότι ανέπτυξε AIDS.

Το AIDS παίρνει καιρό για να αναπτυχθεί από την στιγμή που το άτομο μολυνθεί με HIV, συνήθως 2 έως 10 χρόνια ή και περισσότερο. Κάποιοι λίγοι άνθρωποι, περίπου το 5%, που έχουν μολυνθεί με τον ιό HIV δεν χρειάζεται να λάβουν αντιρετροϊκά φάρμακα και ούτε αναπτύσσουν ποτέ AIDS, επειδή για κάποιο άγνωστο μέχρι στιγμής λόγο μπορούν να ελέγχουν την καταστροφική δράση του HIV μόνο με τη βοήθεια του ανοσοποιητικού τους συστήματος. Αυτά τα HIV οροθετικά άτομα κατατάσσονται στην κατηγορία των λεγόμενων non-progressors.
Όταν ένα άτομο διαγνωσθεί με AIDS, τότε θεωρείται ότι αυτό το άτομo έχει AIDS, ακόμα και αν τα CD4+ λεμφοκύτταρα του ανέβουν και πάλι ή αναρρώσει από την ασθένεια που καθόρισε ότι έχει AIDS.
Πως ξέρουμε ότι ο ιός HIV προκαλεί AIDS;

Το 1981, οι πρώτες περιπτώσεις σοβαρής ανοσοποιητικής ανεπάρκειας διαγνώσθηκαν όταν κάποιοι νέοι άνδρες ανέπτυξαν ασυνήθιστες μολύνσεις και καρκίνους. Η νέα αυτή ασθένεια ονομάστηκε αργότερα "AIDS". Τότε κανείς δεν γνώριζε τι προκαλούσε αυτή την ασθένεια. 'Εκτοτε, η επιστήμη απέδειξε ότι ο ιός της Ανθρώπινης Ανοσοανεπάρκειας (HIV) είναι η αιτία του AIDS. Το ξέρουμε αυτό διότι τα άτομα που μολύνθηκαν με τον ιό μπορεί να αναπτύξουν AIDS και τα φάρμακα που δρουν εναντίον του ιού μπορούν να αποτρέψουν την εκδήλωση της ασθένειας.

Καθώς η μόλυνση με HIV προχωράει, αποδυναμώνει την ικανότητα του ανθρώπου να αντιμετωπίζει τις ασθένειες. Ο ιός με την επίθεσή του στο ανοσοποιητικό σύστημα αφήνει τους ανθρώπους περισσότερο εκτεθειμένους σε άλλες ασθένειες. Όταν ένας άνθρωπος με HIV μολυνθεί με μια από τις επιπρόσθετες ασθένειες, ή όταν το ανοσοποιητικό του σύστημα εξασθενίσει, τότε αυτός ο άνθρωπος έχει AIDS.

Από που προέρχεται ο HIV;
Η επιστημονική έρευνα ανακάλυψε ότι ο ανθρώπινος ιός της ανοσοανεπάρκειας (HIV) συνδέεται με τον ιό της ανοσοανεπάρκειας των πιθήκων (SIV) καθώς υπάρχουν πολλές ομοιότητες μεταξύ των δύο ιών. Ο HIV-1 είναι στενά συνδεδεμένος με ένα στέλεχος του SIV που βρέθηκε σε χιμπατζήδες, και ο HIV-2 είναι στενά συνδεδεμένος με ένα στέλεχος του SIV που βρέθηκε σε πιθήκους sooty mangabey >. Το 1999, ένα στέλεχος του SIV (που ονομάζεται SIVcpz) βρέθηκε σε ένα χιμπατζή που ήταν σχεδόν πανομοιότυπο με τον ιό HIV στον άνθρωπο. Οι ερευνητές που ανακάλυψαν τη σύνδεση αυτή κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι χιμπατζήδες ήταν η πηγή του HIV-1, και ότι ο ιός σε κάποιο σημείο πέρασε από τους χιμπατζήδες στους ανθρώπους μέσω του «κυνηγιού». Έτσι ο SIVcpz μεταφέρθηκε στον άνθρωπο, είτε από την κατανάλωση κρέατος χιμπατζήδων, είτε από τη μόλυνση των κυνηγών μέσω τραυματισμών. Κανονικά, το ανοσοποιητικό σύστημα των κυνηγών θα έπρεπε να εξουδετερώσει τον SIV, αλλά σε μερικές περιπτώσεις ο SIV μεταλλάχθηκε και προσαρμόστηκε στο νέο ανθρώπινο ξενιστή του και έγινε ο HIV-1. >

Πως ξεκίνησε το AIDS;
Το Σάρκωμα Kaposi (KS), ήταν μια σπάνια καλοήθης μορφή καρκίνου που εμφανίζονταν σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Αλλά το Μάρτιο του 1981 τουλάχιστον οκτώ περιπτώσεις μιας πιο επιθετικής μορφής του KS συνέβη μεταξύ νεαρών ομοφυλόφιλων ανδρών στη Νέα Υόρκη. Την ίδια περίπου εποχή σημειώθηκε αύξηση, τόσο στην Καλιφόρνια όσο και τη Νέα Υόρκη, των περιπτώσεων μιας σπάνιας λοίμωξης των πνευμόνων από Pneumocystis carinii (PCP). Τον Απρίλιο του 1981, παρατηρήθηκε αύξηση των κρουσμάτων της πνευμονίας PCP από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) στην Ατλάντα. Μια τεχνικός φαρμάκων, η Σάντρα Φορντ, παρατήρησε μεγάλο αριθμό αιτήσεων για χορήγηση πενταμίνης, ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της PCP. Ένας γιατρός ζήτησε το φάρμακο για τη θεραπεία ενός γκέι 20χρονου άντρα, ο οποίος είχε πνευμονία. Δύο εβδομάδες αργότερα, ο ίδιος γιατρός ζήτησε να του προμηθεύσουν και πάλι αυτό το σπάνιο φάρμακο για να αντιμετωπίσει κάτι ασυνήθιστο. Κανείς γιατρός δεν είχε ξαναζητήσει το φάρμακο μέχρι τότε γιατί οι ασθενείς συνήθως θεραπεύονταν με μία αγωγή 10 ημερών ή πέθαιναν.

Τον Ιούνιο του 1981, το CDC δημοσίευσε μια έκθεση σχετικά με την εμφάνιση, χωρίς αναγνωρίσιμη αιτία, τηςπνευμονίας PCP σε πέντε άντρες στο Λος Άντζελες. Αυτή η έκθεση πολλές φορές αναφέρεται ως η "αρχή" του AIDS στις ΗΠΑ. Επειδή υπήρχαν ελάχιστα στοιχεία γνωστά σχετικά με τη μετάδοση αυτής που φαινόταν να είναι μια νέα ασθένεια, υπήρχε ανησυχία για το ενδεχόμενο μετάδοσης της ασθένειας από άτομα που δεν είχαν εμφανή συμπτώματα. Ορισμένες παραδοχές που έγιναν τότε, αποδείχθηκαν αβάσιμες λίγους μήνες αργότερα. Για παράδειγμα, τον Ιούλιο του 1981 ο Δρ. Curran του CDC δήλωσε ότι δεν υπάρχει εμφανής κίνδυνος επιδημίας σε μη ομοφυλόφιλους. Μόλις πέντε μήνες αργότερα, το Δεκέμβριο του 1981, έγινε σαφές ότι η ασθένεια επηρέασε και άλλες ομάδες του πληθυσμού, όταν τα πρώτα κρούσματα πνευμονίας PCP αναφέρθηκαν σε χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών. Την ίδια στιγμή η πρώτη περίπτωση AIDS από χρησιμοποιημένες βελόνες και σύριγγες τεκμηριώνεται στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τον Ιανουάριο του 1983, έρευνες μεταξύ γυναικών που ανέπτυξαν AIDS χωρίς άλλους παράγοντες κινδύνου, έδειξαν ότι η ασθένεια μπορεί να μεταδίδεται και μέσω ετεροφυλόφιλου σεξ. Την ίδια εποχή, το CDC άρχισε να εξετάζει το ενδεχόμενο μετάδοσης του AIDS από παράγωγα πήξης του αίματος και μέσω μεταγγίσεων αίματος. Ο James Curran, επικεφαλής τότε της Task Force του CDC, δήλωσε: "Η αίσθηση του επείγοντος είναι μεγαλύτερη για τους αιμορροφιλικούς, γιατί αυτά τα άτομα εκτίθενται σε αίμα από σχεδόν 5.000 επιμέρους δωρητές αίματος κάθε φορά".
Το Μάιο του 1983, οι γιατροί στο Ινστιτούτο Παστέρ της Γαλλίας, ανέφεραν ότι είχαν απομονώσει έναν νέο ιό, που θα μπορούσε να είναι η αιτία του AIDS. Οι ερευνητές Λυκ Μοντανιέ και Φρανσουάζ Μπαρ-Σινουσί είχαν βρει έναν ιό στον πρησμένο λεμφαδένα ενός ασθενή του AIDS. Τον ονομάζουν Ιό που σχετίζεται με λεμφαδενοπάθεια ή LAV. Εν τω μεταξύ, ο ερευνητής Jay Levy στο UCSF βρίσκει τον ιό ARV ή ιό σχετιζόμενο με το AIDS.

Το 1986 όλοι συμφωνούν ότι αυτός είναι ο ίδιος ιός και τον ονομάζουν από κοινού HIV: ιός της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας.


Ποια είναι τα συμπτώματα της HIV λοίμωξης;
Μερικοί άνθρωποι (περίπου το 87%) που μολύνονται με HIV παρουσιάζουν πολύ έντονα συμπτώματα, ενώ άλλοι δεν αισθάνονται απολύτως τίποτα. Όσοι έχουν συμπτώματα συνήθως εμφανίζουν πυρετό, κούραση ή αλλεργία. Άλλα συνηθισμένα συμπτώματα είναι: πονοκέφαλος, πρησμένοι αδένες και πονόλαιμος. Αυτά τα συμπτώματα εκδηλώνονται 2-4 εβδομάδες μετά την μόλυνση. Αυτή η περίοδος λέγεται πρωτολοίμωξη ή οξεία HIV λοίμωξη. Τα συμπτώματα της πρωτολοίμωξης μπορεί επίσης να είναι παρόμοια με άλλων σεξουαλικών μεταδιδόμενων νοσημάτων, όπως η λοιμώδης μονοπυρήνωση ή η ηπατίτιδα, που μεταδίδονται ευκολότερα. Επίσης το άγχος, ο φόβος και η ανασφάλεια μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα σε κάποιους ανθρώπους, ακόμα και αν δεν έχουν τίποτα.
Κυριότερα συμπτώματα πρωτολοίμωξης

Διάγνωση της HIV νόσου
Λόγω του ότι δεν υπάρχουν συγκεκριμένα συμπτώματα που σχετίζονται με την πρωτολοίμωξη, ο καλύτερος τρόπος διάγνωσης της HIV νόσου, είναι το ειδικό test αίματος. Δυστυχώς το test αποδίδει αποτελέσματα μόνο όταν το ανοσοποιητικό σύστημα του μολυσμένου ατόμου αναπτύξει αντισώματα ή αντιγόνο στον HIV. Κατά τη διάρκεια που μεσολαβεί μεταξύ της μόλυνσης και της ανάπτυξης αντισωμάτων ή αντιγόνου, το test βγαίνει αρνητικό.

Αν ανησυχείτε για την πιθανότητα να έχετε μολυνθεί με τον ιό HIV πρόσφατα και έχετε συμπτώματα όπως τα παραπάνω, πηγαίνετε στο γιατρό. Ο γιατρός μπορεί να εκτιμήσει αν έχετε μολυνθεί με HIV ή κάποιον άλλο ιό. Αν πιθανολογήσει ότι υπάρχει πρόσφατη μόλυνση με HIV, μπορεί να κάνει ένα PCR (Polymerase Chain Reaction) test για να διαπιστώσει αν ο ιός HIV είναι παρόν στο αίμα.
Όταν τελειώσει η πρωτολοίμωξη, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν κανένα ορατό σύμπτωμα για τα επόμενα 5-10 χρόνια. Αν παραμείνει χωρίς θεραπεία, το ανοσοποιητικό σύστημα εξασθενεί σημαντικά και η ασθένεια εξελίσσεται σε AIDS. Τα επόμενα συμπτώματα που παρουσιάζονται σχετίζονται με τις "ευκαιριακές λοιμώξεις" που εκδηλώνονται στα άτομα με AIDS, όπως πνευμονία, φυματίωση και τοξοπλάσμωση.
Πως μπορώ να διαπιστώσω αν κάποιος έχει HIV;

Δεν υπάρχει κανένας τρόπος για να διαπιστώσετε αν κάποιος άλλος έχει HIV. Πολλοί άνθρωποι με HIV δείχνουν απόλυτα υγιείς για πολλά χρόνια μετά τη μόλυνση, ωσότου αναπτύξουν (αν αναπτύξουν) πλήρες AIDS. Άλλοι μπορεί να έχουν κάποια συμπτώματα ίδια με αυτά κοινών παθήσεων. Δεν μπορείτε να διαπιστώσετε αν κάποιος είναι οροθετικός από την εμφάνισή του. Ο μόνος τρόπος να διαπιστώσετε αν κάποιος έχει HIV, είναι σας πει ο ίδιος ότι έχει κάνει το test για HIV και ότι το αποτέλεσμα του test ήταν θετικό.

Πως κολλάει κάποιος (και πως προφυλάσσεται από) HIV;
Ο HIV μεταδίδεται από ένα οροθετικό άτομο κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής, όταν συγκεκριμένα υγρά του σώματός του που περιέχουν HIV μπουν απευθείας στην κυκλοφορία του αίματος ενός άλλου ατόμου μέσω μιας βλεννογόνου μεμβράνης (π.χ. το εσωτερικό του ορθού και του κόλπου, το άνοιγμα του πέους και του στόματος) ή μέσω ενός κατεστραμμένου ιστού ή με μια σύριγγα ή από την μητέρα προς το έμβρυο.

Τα σωματικά υγρά ενός οροθετικού ατόμου που περιέχουν HIV σε ικανή ποσότητα για να επιτευχθεί μετάδοση του ιού, είναι:
  • Αίμα (συμπεριλαμβανομένου του αίματος περιόδου)
  • Σπέρμα και προσπερματικά υγρά
  • Κολπικά υγρά
  • Πρωκτικά υγρά
  • Μητρικό γάλα
Για να μεταδοθεί ο HIV πρέπει:
  • να είναι παρόν σε ικανή ποσότητα σε κάποιο από αυτά τα υγρά
  • να εισχωρήσει μέσα στο σώμα
Οι σεξουαλικές συμπεριφορές που μπορούν να μεταδώσουν τον HIV είναι:
  • Κολπικό σεξ (πέος μέσα σε αιδοίο)
  • Πρωκτικό σεξ (πέος μέσα σε πρωκτό)
  • Στοματικό σεξ (στόμα σε πέος ή αιδοίο)
Άλλοι τρόποι μετάδοσης του HIV είναι:
  • Κοινή χρήση συριγγών όταν λαμβάνεται δόση ναρκωτικών ουσιών
  • Μη επαγγελματικό τατουάζ και τρύπημα αυτιών κλπ.
  • Τυχαίες διατρήσεις με σύριγγες
  • Μεταγγίσεις μολυσμένου αίματος
  • Τοκετός
  • Θηλασμός
Ποσοστά κινδύνου μετάδοσης του HIV
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τον διαφορετικό βαθμό κινδύνου μετάδοσης του HIV σε περιπτώσεις μη επαγγελματικής έκθεσης, σύμφωνα με την βιβλιογραφία (χωρίς τη χρήση προστατευτικών μέσων). 
ΠΡΟΣΟΧΗ: Τοποθετώντας το ποντίκι πάνω στον εκάστοτε "ΤΥΠΟ ΕΚΘΕΣΗΣ", εμφανίζονται εικόνες οι οποίες μπορεί να θεωρηθούν ακατάλληλες για ανήλικους!


Τα ποσοστά κινδύνου μετάδοσης του HIV δεν είναι απόλυτα. Ο κίνδυνος μετάδοσης εξαρτάται από τον τύπο έκθεσης αλλά και από παράγοντες όπως οι ακόλουθοι:
  • Μολυσματικότητα: Υψηλό ιϊκό φορτίο αυξάνει τον κίνδυνο. Για κάθε log μείωσης του ιϊκού φορτίου, ο κίνδυνος μόλυνσης μειώνεται 2,5 φορές.
  • Γεννητικά, στοματικά έλκη, ΣΜΝ ή αιμορραγίες αυξάνουν τον κίνδυνο σεξουαλικής έκθεσης
  • Τα τυχαία τρυπήματα από βελόνα με νωπό αίμα, το βαθύ τρύπημα ή η ενδοφλέβια ένεση αυξάνουν τον κίνδυνο μετάδοσης του HIV
Είναι σημαντικό να ξέρουμε ότι:
  • Οι περισσότεροι άνθρωποι με HIV δεν δείχνουν άρρωστοι
  • Πολλοί άνθρωποι με HIV δεν έχουν κάνει test και δεν γνωρίζουν ότι έχουν μολυνθεί

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο ιός HIV ΔΕΝ μεταδίδεται με:
  • Σάλιο, δάκρυα, ιδρώτα, κόπρανα ή ούρα
  • Αγκαλιά
  • Φιλί
  • Μασάζ
  • Χειραψία
  • Τσιμπήματα εντόμων
  • Συγκατοίκηση με κάποιον οροθετικό
  • Κοινή χρήση τουαλέτας ή ντους
Πως θα αποφύγω τη μόλυνση με HIV;
Ο HIV είναι ένας ιός που μολύνει τους ανθρώπους όταν εισέρχεται στα κύτταρα του αίματος. Για να αποφύγετε τη μόλυνση με HIV, πρέπει να εμποδίσετε το αίμα, σπέρμα, κολπικό υγρό, η μητρικό γάλα κάποιου μολυσμένου ατόμου να μπει στο σώμα σας μέσω του στόματος, αιδοίου, πρωκτού, κορυφής του πέους ή πληγών του δέρματος.
Κινδυνεύω;

Κάποιες συμπεριφορές είναι περισσότερο επικίνδυνες από άλλες. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι ο παράγοντας επικινδυνότητα δεν είναι το άμεσο αίτιο της ασθένειας. Ο HIV προσβάλει ανθρώπους σε κάθε σημείο του φάσματος επικινδυνότητας και πολλοί άνθρωποι που θεωρούνται ως "υψηλού κινδύνου" δεν μολύνονται ποτέ. Η κατανόηση του παράγοντα επικινδυνότητας μπορεί να σας βοηθήσει να εκτιμήσετε καλύτερα το ρίσκο σας.

Κάποιες από τις πιο επικίνδυνες συμπεριφορές είναι:
  • Σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό (κολπική ή πρωκτική) με οροθετικό άτομο ή με άτομο που δεν γνωρίζει αν είναι HIV θετικό ή αρνητικό.
  • Συχνή αλλαγή ερωτικών συντρόφων
  • Σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό με επαγγελματίες
  • Σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό με χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών ουσιών
  • Κοινή χρήση συριγγών
  • Χρήση μη αποστειρωμένων βελονών για τρύπημα αυτιών και τατουάζ
Κάποιες από τις λιγότερο επικίνδυνες συμπεριφορές είναι:
  • Σεξουαλική επαφή (κολπική ή πρωκτική) με προφυλακτικό
  • Στοματικός έρωτας
Άλλοι παράγοντες επικινδυνότητας:
  • Κάποια άλλη σεξουαλικώς μεταδιδόμενη νόσος όπως έρπης, χλαμύδια, βλεννόρροια, τριχομονάδες ή ηπατίτιδα
  • Να έχετε πέσει θύμα βιασμού
  • Να έχετε κάνει έρωτα υπό την επήρεια ναρκωτικών ή αλκοόλ
  • Να έχετε γεννηθεί από μητέρα που είχε HIV
  • Προστασία
Ο κίνδυνος της μετάδοσης του HIV μειώνεται σημαντικότατα χρησιμοποιώντας ένα προφυλακτικό.

Μπορείτε να προστατεύσετε τον εαυτό σας από τον HIV με την γνώση. Κατανοώντας πως μεταδίδεται ο HIV και γνωρίζοντας καλά τον εαυτό σας και τον σύντροφό σας, είναι το κλειδί της προστασίας έναντι του ιού HIV.

Πολλοί άνθρωποι εμπλέκονται σε επικίνδυνες συμπεριφορές. Οι λόγοι είναι πολλοί και φυσιολογικοί: μπορεί να φοβάστε να επιμείνετε ο σύντροφός σας να χρησιμοποιήσει προφυλακτικό, μπορεί να κάνετε λανθασμένες εκτιμήσεις για τους συντρόφους σας (φαίνονται τόσο νέοι, τόσο υγιείς ή είναι πολλοί καλοί για να είναι HIV θετικοί), μπορεί να είστε πότης αλκοόλ ή χρήστης ναρκωτικών ουσιών και κάνετε κάτω από την επήρειά τους πράγματα που διαφορετικά δεν θα κάνατε. Το πιο δύσκολο κομμάτι της προστασίας είναι να μάθετε να εφαρμόζετε αυτά που ξέρετε στη ζωή σας και στη συμπεριφορά σας.

Μειώστε τον κίνδυνο μόλυνσης HIV αποφεύγοντας ενέργειες που μπορεί να σας βάλουν σε κίνδυνο και κάνετε πάντα ασφαλές σεξ. Μην φοβάστε να εξετασθείτε ή να πείσετε το σύντροφό σας να εξετασθεί. Γνωρίζοντας αν έχετε HIV εσείς ή ο σύντροφός σας, θα σας βοηθήσει να παίρνετε καλύτερες αποφάσεις.

Μιλήστε με τους φίλους σας και τους δασκάλους σας. Επίσης, πολλοί οργανισμοί έχουν πληροφοριακό υλικό που απευθύνεται ειδικά σε συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες: νέοι, ομοφυλόφιλοι, γυναίκες κλπ.
Για περισσότερες πληροφορίες,
καλέστε την Τηλεφωνική Γραμμή 210-7222222,
Δευτέρα - Παρασκευή 9:00-21:00

Αν δουλεύετε σε χώρους παροχής υγείας ή σε χώρους με πιθανή έκθεση στον HIV, θα πρέπει να ζητήσετε ξεκάθαρες οδηγίες γενικής προστασίας τις οποίες θα πρέπει να εφαρμόζετε χωρίς εξαιρέσεις. Αν εκτεθείτε στον ιό HIV, απευθυνθείτε αμέσως στα επείγοντα περιστατικά ή στη Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων του νοσοκομείου σας.

Αν πέσατε θύμα βιασμού ή είχατε κάποιο ατύχημα (όπως σπάσιμο προφυλακτικού) και πιστεύετε ότι έχετε εκτεθεί στον ιό HIV, τότε θα πρέπει επειγόντως να επικοινωνήσετε με έναν γιατρό για να πάρετε ίσως κάποιαβραχυπρόθεσμη αντιρετροϊκή θεραπεία, αν κριθεί αναγκαίο.


Πόσο επικίνδυνο είναι;
Υπάρχουν μερικές γνωστές περιπτώσεις ανθρώπων που κόλλησαν HIV κάνοντας στοματικό έρωτα (γλείφοντας ή ρουφώντας). Ειδικοί πιστεύουν ότι ο στοματικός έρωτας χωρίς προφυλακτικό είναι λιγότερο επικίνδυνος από άλλες πρακτικές, όμως όλοι συμφωνούν ότι είναι δυνατόν να μολυνθεί κάποιος όταν κάνει στοματικό έρωτα σε κάποιον HIV θετικό χωρίς προφυλακτικό, ειδικά όταν το HIV θετικό άτομo εκσπερματώσει μέσα στο στόμα.

Όταν κάνετε στοματικό έρωτα σε έναν άντρα έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει κίνδυνος να κολλήσετε HIV, παρόλο που πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι ο κίνδυνος είναι σχετικά μικρός. Ο κίνδυνος αυξάνεται για το άτομο που κάνει το στοματικό έρωτα, όταν έχει πληγές ή γδαρσίματα στο στόμα του, ακόμα και μικρές αμυχές που μπορεί να προκληθούν από το βούρτσισμα των δοντιών πριν από τη σεξουαλική πράξη. Για ασφαλέστερο στοματικό σεξ, αποφύγετε την επαφή με σπέρμα, είτε με τη διακοπή της πράξης πριν την εκσπερμάτωση, είτε χρησιμοποιώντας προφυλακτικό.

Όταν κάνετε στοματικό έρωτα σε μια γυναίκα ο κίνδυνος είναι σχετικά μικρός. Η πιθανότητα μόλυνσης είναι μεγαλύτερη αν υπάρξει αίμα περιόδου ή αν η γυναίκα πάσχει από κάποιο άλλο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα.
Πως χρησιμοποιείται ένα προφυλακτικό;

Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η χρήση του προφυλακτικού εμποδίζει την ερωτική απόλαυση, όμως τα προφυλακτικά μπορούν στην πραγματικότητα να είναι ευχάριστα και άνετα, και ταυτόχρονα να παρέχουν σχεδόν απόλυτη προστασία από ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, μεγάλη προστασία από τον HIV και μερικώς από άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.
Τι να χρησιμοποιείτε και ποτέ;
Πρωκτική και κολπική επαφή: Τα καλύτερα προφυλακτικά για αυτή την περίπτωση είναι τα προφυλακτικά από latex με λιπαντικό. Τα προφυλακτικά που δεν είναι από latex δεν εμποδίζουν τον HIV ή άλλα ΣΜΝ, τα προφυλακτικά από πολυουρεθάνη εμποδίζουν τον HIV αλλά σπάνε πιο εύκολα από τα προφυλακτικά από latex.

Στοματικός έρωτας: Δοκιμάστε μη λιπαντικά προφυλακτικά ή προφυλακτικά με γεύσεις. Οτιδήποτε και αν κάνετε, μην δεχτείτε σπέρμα στο στόμα σας.

Ερωτικά βοηθήματα: Δονητές, ή οτιδήποτε άλλο και αν χρησιμοποιείτε, φορέστε του προφυλακτικό. Μην αλλάζετε από κολπική σε πρωκτική επαφή, ή από ένα άτομο σε άλλο με το ίδιο προφυλακτικό.

Πρόσθετα λιπαντικά: Αυτό μπορεί να σας παρέχει περισσότερη προστασία αποφεύγοντας την δημιουργία αμυχών και μπορεί να κάνει την επαφή πιο ευχάριστη. Πάντα να χρησιμοποιείτε λιπαντικά με βάση το νερό, όπως το Κ-Υ ή το Wet. Το λάδι σπάει τα προφυλακτικά. Μην χρησιμοποιείτε βαζελίνη, κρέμες χεριών, μαγειρικό λάδι, ή λοσιόν.

Χρήσιμες οδηγίες:
  • Σιγουρευτείτε ότι τα προφυλακτικά είναι καινούργια. Πετάξτε τα προφυλακτικά που έχουν λήξει, που είναι ζεστά, ή που έχουν μείνει στην τσέπη σας για πολύ καιρό. Αν πιστεύετε ότι κάποιο προφυλακτικό είναι ελαττωματικό, χρησιμοποιείστε ένα καινούργιο. Εσείς και ο/η σύντροφός σας το αξίζετε.
  • Ανοίξτε τη συσκευασία προσεκτικά, χωρίς να σκίσετε το προφυλακτικό. Μην ανοίγετε τη συσκευασία με τα δόντια.
  • Φορέστε το προφυλακτικό όταν το πέος βρίσκεται σε στύση και πριν αρχίσετε τη σεξουαλική επαφή. Αν το πέος δεν έχει υποστεί περιτομή, θα πρέπει να τραβήξετε το δέρμα του πέους προς τα πίσω πριν φορέσετε το προφυλακτικό.
  • Βεβαιωθείτε ότι φορέσατε το προφυλακτικό από τη σωστή πλευρά. Πρώτα ξετυλίξτε το λίγο για να δείτε από πια πλευρά ξεδιπλώνεται. Μετά κρατήστε την άκρη του προφυλακτικού με τα δύο σας δάχτυλα καθώς το εφαρμόζετε από την κορυφή έως τη βάση του πέους. Έτσι κρατούνται οι φυσαλίδες αέρος εκτός, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν το σπάσιμο του προφυλακτικού. Επίσης αφήνει χώρο στο σπέρμα για να συγκεντρωθεί κατά την εκσπερμάτωση.
  • Βάλτε έξτρα λιπαντικό αφού φορέσετε το προφυλακτικό, διότι αν το βάλετε πριν μπορεί να γλιστρήσει. Προσθέστε συχνά λιπαντικό. Τα στεγνά προφυλακτικά σπάνε πιο εύκολα.
  • Αποσύρετε το πέος αμέσως μετά την εκσπερμάτωση, όταν ακόμα είναι σε στύση, πιάστε την βάση του προφυλακτικού και τραβήξτε έξω το πέος σιγά-σιγά (με το προφυλακτικό) έτσι ώστε το σπέρμα να μην χυθεί.
  • Πετάξτε το χρησιμοποιημένο προφυλακτικό αμέσως. Χρησιμοποιήστε τα προφυλακτικά μόνο για μία χρήση. Ποτέ μην χρησιμοποιείτε το ίδιο προφυλακτικό και για κολπική και για πρωκτική επαφή. Ποτέ μην χρησιμοποιείτε το προφυλακτικό που έχει φορέσει κάποιος άλλος προηγουμένως.

Προσοχή: Μη χρησιμοποιείτε προφυλακτικά που σας μοιράζουν στο δρόμο ή σε καταστήματα αναψυχής για να κάνετε διεισδυτικό sex!

Το Κέντρο Ελέγχου Λοιμώξεων των ΗΠΑ διαπίστωσε ότι η χρήση του προφυλακτικού μειώνει κατά 80% τις πιθανότητες μετάδοσης του HIV στα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια ενώ δεν ξεπερνά το 70% μεταξύ ανδρών που κάνουν σεξ με άνδρες .

Αυτό συμβαίνει διότι αν υπάρχει ικανή ποσότητα μολυσματικών υγρών, ο HIV μπορεί να διαπεράσει τη μεμβράνη ενός προφυλακτικού μέσω μικρών πόρων που είναι μη ανιχνεύσιμοι με την τυποποιημένη δοκιμή διασφάλισης ποιότητας μέσω διαρροής νερού, ή να περάσει μέσω μεγαλύτερων πόρων από προφυλακτικά που διακινούνται χωρίς το αποδεκτό επίπεδο ποιότητας, ή να περάσει μέσω προφυλακτικών που σπάνε κατά τη χρήση .

Για να είστε όσο το δυνατόν περισσότερο προστατευμένοι από τον ιό HIV, πρέπει:
να προμηθεύεστε προφυλακτικά από φαρμακεία ή supermarket, προσέχοντας πάντα την ημερομηνία λήξης τους
να προμηθεύεστε το κατάλληλο προφυλακτικό για το μέγεθος (μήκος και πάχος) του πέους σας

Αν χρησιμοποιήσετε ένα μικρότερο προφυλακτικό, θα δυσκολευτείτε να το φορέσετε και πιθανόν θα σπάσει κατά τη διάρκεια της ερωτικής πράξης. Αν το προφυλακτικό δεν είναι αρκετό για να καλύψει το σύνολο του πέους σας, τα σπερματικά σας υγρά μπορεί να μεταδοθούν στο σύντροφό σας.

Αν χρησιμοποιήσετε ένα μεγαλύτερο προφυλακτικό, κινδυνεύει να γλιστρήσει από το πέος σας, χωρίς να το καταλάβετε και μπορεί να εκτεθείτε στα σωματικά υγρά του συντρόφου σας.

Επίσης άλλα προβλήματα που προκύπτουν από τη χρήση ενός ακατάλληλου προφυλακτικού, είναι η απώλεια της ευχαρίστησης, η απώλεια της στύσης και η δυσκολία οργασμού.

Υπάρχει θεραπεία;

Ο HIV είναι ένας ρετροϊός, γι' αυτό τα φάρμακα που στοχεύουν σε αυτόν λέγονται αντιρετροϊκά. Ο συνδυασμός αντιρετροϊκών φαρμάκων, αν χρησιμοποιηθεί σωστά, σταματάει εντελώς τη μόλυνση νέων κυττάρων, αλλά δεν έχει καμία επίδραση στα κύτταρα που έχουν ήδη μολυνθεί και βρίσκονται κρυμμένα σε λανθάνουσα κατάσταση στον οργανισμό ενός οροθετικού ανθρώπου. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να σταματήσουν την εξέλιξη του AIDS και επιτρέπουν στα άτομα με HIV λοίμωξη να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή για όσο διάστημα λαμβάνουν τα φάρμακα. Αλλά τα αντιρετροϊκά που υπάρχουν σήμερα δεν μπορούν να θεραπεύσουν πλήρως την HIV λοίμωξη.

Μιας και αυτή είναι η σημερινή πραγματικότητα, είναι σημαντικό τα άτομα που δεν έχουν μολυνθεί με τον ιό HIV να παραμείνουν αρνητικά και τα άτομα που έχουν μολυνθεί να παραμείνουν υγιή. Για τα άτομα που έχουν μολυνθεί με τον HIV, η ανάπτυξη των φαρμάκων έχει βοηθήσει στην αλλαγή της πορείας της νόσου. Σήμερα, οι πιθανότητες να αναπτύξει AIDS κάποιος οροθετικός που θα λάβει έγκαιρη και σωστή θεραπεία, είναι ελάχιστες.

Επιπλέον, όταν κάποιος γνωρίζει ότι είναι φορέας του ιού HIV και βρίσκεται υπό επιτυχημένη αντιρετροϊκή θεραπεία, οι πιθανότητες να μεταδώσει τον ιό στον ερωτικό σύντροφό του, είναι ελάχιστες. Η επιστήμη έχει βοηθήσει έτσι ώστε μία θετική διάγνωση για HIV, να μην σημαίνει πλέον θανατική καταδίκη.

Όταν κάποιος αρχίζει αντιρετροϊκή θεραπεία, είναι σημαντικό να συζητά με τον γιατρό του τις διάφορες επιλογές που υπάρχουν. Ο γιατρός θα κάνει μια σειρά αιματολογικών εξετάσεων και βάση του επιπέδου του ιϊκού φορτίου και των CD4+ λεμφοκυττάρων και των τυχόν μεταλλάξεων του ιού, θα καθορίσει με ποια φάρμακα πρέπει να ξεκινήσει η θεραπεία έτσι ώστε να επιτευχθεί το γρηγορότερο δυνατόν η καταστολή του ιού HIV.

Στο μέλλον θα αναπτυχθούν πιο αποτελεσματικά φάρμακα, που δεν θα επιτρέπουν στον ιό HIV να εισβάλλει στα λεμφοκύτταρα του ανθρώπου. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η επιστήμη υπόσχεται κλινικές δοκιμές για νέα φάρμακα - συμπεριλαμβανομένου και ενός χαπιού την ημέρα - που θα μπορούν να εμποδίζουν τη λοίμωξη. Παρομοίως ειδικές κολπικές κρέμες που θα καταστρέφουν τον ιό, μπορεί να είναι αποτελεσματικές τα επόμενα χρόνια. Ως τότε η προσοχή και η προφύλαξη είναι τα ατομικά όπλα του καθενός και της καθεμιάς. Μας το υπενθυμίζει συνεχώς ο Ιπποκράτης με τη ρήση «το προλαμβάνειν μείζον εστί του θεραπεύειν»!

Διαβάστε επίσης:

Ο ΚΑΙΡΟΣ

Αναζήτηση στο magazino1

Translate

Αρχειοθήκη ιστολογίου

 
Top